Władysław Wrzyszczyński urodził się 12 sierpnia 1871 roku w Jaktorowie w powiecie chodzieskim. Był synem szlachcica Aleksandra Wrzyszczyńskiego i Marcjanny z domu Klarowicz. Ojciec Władysława, powstaniec styczniowy, był gorliwym patriotą i w takim duchu wychowywał swoje dzieci.

Władysław ożenił się z Klementyną Derdzikowską zamożną mieszczanką, z którą dochował się siedmiorga dzieci. Po ukończeniu szkoły handlowej wstąpił do wojska pruskiego, by zapewnić godne warunki utrzymania rodziny. Jako porucznik brał czynny udział w Powstaniu Wielkopolskim, walcząc z pruskim zaborcą. W latach 1918-1919 był jednym z członków Rady Powstańczej, tzw. Rady Jedenastu (między innymi w radzie zasiadał Arkady Fiedler).

Czytaj więcej...

 

Nasz parafianin, Pan Mateusz Michalski z ul. Wrzosowej, odbył pieszą pielgrzymkę z Ryjewa do Santiago de Compostela w Hiszpanii. Istniejąca od ponad tysiąca lat Droga Świętego Jakuba, tzw. Camino de Santiago, jest jednym z najstarszych i najważniejszych szlaków pielgrzymkowych chrześcijan, obok szlaków do Rzymu i Jerozolimy. Celem pielgrzymów jest nawiedzenie katedry w Santiago de Compostela, gdzie znajdują się relikwie Świętego Jakuba, Apostoła – brata Św. Jana Apostoła i Ewangelisty, syna Zebedeusza. Pan Mateusz przeszedł trasę liczącą ponad 3000 km i biegnącą przez Polskę, Czechy, Austrię, Niemcy, Szwajcarię, Francję i Hiszpanię.

Zdjęcia udostępnione przez pana Mateusza pochodzą z różnych państw Europy znajdujących się na pielgrzymim szlaku. Wybrane zostały losowo.

„… ja to wszystko przetrzymałem”
– relacja Stanisława Bogdanowicza

„Jest takie miejsce na tej ziemi, pełne ptaków i szumiące łany. Nic już z tego nie zostało i nic się nie zmieni. Nie istnieje mój zaścianek, mój dom ukochany”. Tymi słowami Stanisław Bogdanowicz rozpoczyna swoją relację, która znajduje się w Archiwum Historii Mówionej Biura Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej.

Na początku 1945 roku, zgodnie z rozporządzeniem władz sowieckich, Stanisław Bogdanowicz postanowił się ujawnić. Został jednak aresztowany i pomimo młodego wieku (w 1945 roku miał dopiero 16 lat) wcielony do wojska. Trafił do zapasowego pułku piechoty, na terenie byłego KL Lublin, skąd wraz z dwoma kolegami udało mu się uciec. Wkrótce dołączyli do oddziału partyzanckiego, działającego w okolicy Chełma Lubelskiego, dowodzonego przez mjr. Konstantego Piotrowskiego „Zagłobę” z 27. Wołyńskiej Dywizji AK. Stanisław Bogdanowicz złożył przysięgę i przyjął pseudonim „Skrzypek”. Oddział działał na terenie województwa lubelskiego do lata 1945 roku, kiedy to przyszedł rozkaz o rozformowaniu i ujawnieniu się. Oficjalne dokumenty poświadczające dobrowolne złożenie broni partyzanci otrzymali w siedzibie Urzędu Bezpieczeństwa w Chełmie Lubelskim. Większość kolegów Bogdanowicza wróciła do domów, on jednak postanowił pozostać w konspiracji.

Czytaj więcej...

Zdjęcie zostało zrobione z chóru. Przy sklepieniu widać pręty, które łączyły nawy kościoła. Zabieg ten zastosowano w celu zabezpieczenia budynku przed pęknięciami. Po II wojnie światowej pręty zdjęto. W kościele zostały haki, jako pamiątka po dawnej konstrukcji.