Władysław Wrzyszczyński urodził się 12 sierpnia 1871 roku w Jaktorowie w powiecie chodzieskim. Był synem szlachcica Aleksandra Wrzyszczyńskiego i Marcjanny z domu Klarowicz. Ojciec Władysława, powstaniec styczniowy, był gorliwym patriotą i w takim duchu wychowywał swoje dzieci.

Władysław ożenił się z Klementyną Derdzikowską zamożną mieszczanką, z którą dochował się siedmiorga dzieci. Po ukończeniu szkoły handlowej wstąpił do wojska pruskiego, by zapewnić godne warunki utrzymania rodziny. Jako porucznik brał czynny udział w Powstaniu Wielkopolskim, walcząc z pruskim zaborcą. W latach 1918-1919 był jednym z członków Rady Powstańczej, tzw. Rady Jedenastu (między innymi w radzie zasiadał Arkady Fiedler).

W 1920 roku został odznaczony przez marszałka Józefa Piłsudskiego Krzyżem Walecznych za męstwo i odwagę.

 

Czasy II wojny światowej oraz Powstanie Warszawskie przeżył w Warszawie, mieszkając u córki Bogumiły z męża Kwiatkowskiej. Po zakończeniu wojny i braku możliwości powrotu do zrujnowanej Warszawy zamieszkał w Ryjewie przy ul. Kopernika 8. Zmarł 17 czerwca 1946 roku i został pochowany z asystą wojskową i salwą honorową na miejscowym cmentarzu parafialnym w Ryjewie. Niestety  do naszych czasów nie zachowała sie mogiła tego wybitnego patrioty, walczącego o wolną i niepodległą Polskę. Niech odpoczywa w pokoju wiecznym!

 

Bibliografia:

„Powstanie Wielkopolskie” - Antoni Czubiński, Zdzisław Grot, Benon Miśkiewicz, W-wa Poznań 1988, PWN oddz. W Poznaniu, str. 175. Rada Jedenastu z 10 XI 1918 roku (Wincenty Wierzejewski, Henry Śniegocki, Zygmunt Wiza, Stanisław Powel, Arkady Fiedler, Józef Bliski, Jan Kalinowski, Błaszczak, M. Kozłowski, Władysław Wrzyszczyński oraz przewodniczący Mieczysław Andrzejewski).